Zauroczenie czy coś więcej?

Nie wiem czy komuś z Was kiedyś przydarzyło się „zakochać” w jakimś zapachu. Być może idąc przez park ktoś poczuł świeży aromat kwitnących drzew lub będąc w sadzie soczysty zapach dojrzewających owoców. Ktoś inny może powiedzieć, że to brzmi co najmniej dziwnie i takie zauroczenie nie jest możliwe. Otóż jestem żywym dowodem na podważenie tej tezy, gdyż całkiem niedawno odkryłam kompozycję, która stanowi doskonałe tło, na którym realizują się marzenia.

Nie każdy może to rozumieć, ja sama trochę się pogubiłam kiedy po raz pierwszy powąchałam Gucci Eau de Parfum II. Wspomniałam wcześniej o „zakochaniu”, ponieważ towarzyszyły mi wtedy podobne objawy. Początkowo gęsia skórka, a zaznaczam, że wcale nie było mi zimno, później trochę się rozmarzyłam i przebywałam chwilę w chmurach, gdzie czułam się niebiańsko dobrze. Po prostu nie mogłam oderwać swojego nosa od nadgarstka, który to został przeze mnie wcześniej spryskany tym niezwykłym pachnidłem. To chyba tak jak w przypadku wypadu na miasto, kiedy nagle widzimy, że wisi sobie na wystawie sukienka – niby nic wielkiego, prosta, zwykła, ale przykuwa uwagę subtelną kobiecością. Zatrzymujemy się przed wystawą i wpatrujemy w obiekt maślanym wzrokiem, aż w końcu wchodzimy do sklepu w nadziei, że znajdziemy swój rozmiar, a sukienka będzie pasowała i leżała tak jak na manekinie. Jeśli wszystko idzie zgodnie z planem reszta wydarzeń w tym dniu nie ma znaczenia, ponieważ humor dopisuje i prawie nikt nie jest w stanie tego zepsuć. Możecie wierzyć lub nie, ale ja tak się poczułam kiedy powąchałam „moje” Gucci. Połączenie owoców – mandarynki, czarnej porzeczki, czarnej jagody oraz kwiatów – fiołka, jaśminu i heliotropu, podkreślone przez drzewo cedrowe daje efekt lekkiej ciepłej kompozycji o delikatnie orientalnym charakterze. Przyznam szczerze, że wpadłam jak śliwka w kompot, ale cieszy mnie fakt, że ten przysłowiowy „kompot” to prawdziwa uczta dla moich zmysłów.

Produkt możesz kupić tutaj.